باورهای نادرست درباره ی مذاکره ی حقوق و دستمزد

باورهای نادرست درباره ی مذاکره ی حقوق و دستمزد
برگرفته از کتاب " مذاکره برای حقوق دلخواه " توسط زینب زرمسلک

از آنجایی که اطلاعات کمی درباره ی مذاکره ی حقوق و دستمزد در دسترس می باشد، موضوعی پر از حرف و حدیث است. ممکن است با خودمان بگوییم " حالا که در مورد مذاکره زیاد نمی دانم و با اطلاعات کم نمی توانم مذاکره کنم، بنابراین برای توجیه مذاکره نکردن بهانه ای پیدا می کنم".
برخی از رایج ترین تصورات غلط در مورد مذاکره ی حقوق و دستمزد:
❌باور غلط: در شرکت های بزرگ، حقوق و دستمزد از قبل با توجه به سیاست های شرکت تعیین می شود بنابراین مذاکره فایده ای ندارد.
✅واقعیت: اغلب شرکت ها برای هر موقعیت شغلی محدوده ی حقوق و دستمزد تعیین می کنند. این فرآیند با وجود پیچیدگی، پرداخت یکسان و منصفانه به کلیه افرادی که شغل مشابهی در سازمان دارند را تضمین می کند. محدوده ی حقوق و دستمزد همچنین رقابتی بودن موقعیت های مشابه در یک صنف را نشان می دهد.
نکته ی کلیدی برای مذاکره با شرکت های بزرگ تر این است که بخاطر داشته باشیم این شرکت ها مشاغل را از منظر محدوده ی حقوق مورد ارزیابی قرار می دهند نه عدد و رقم خاص. محدوده ی حقوق و دستمزد برای یک شغل خاص می تواند بسیار وسیع باشد. محدوده ی حقوق و دستمزد برای این است که کمترین، بیشترین و میانگین حقوقی که افراد در یک موقعیت می توانند بدست آورند، مشخص گردد. اگر کم تجربه یا بی تجربه هستید انتظار دریافت حداقل یا متوسط حقوق را می بایست داشته باشید.
میانگین حقوق، معمولا برای پرداخت به یک فرد کاملا حرفه ای در نظر گرفته می شود؛ کسی که کار بلد باشد و فوری شروع به کار کند. پرداختی مابین میانگین و بیشترین حقوق نشان دهنده میزان افزایش تجربه است. اکثر شرکت ها تلاش می کنند افراد با محدوده ی حقوقی حداقل تا متوسط را جذب کنند.
❌باورغلط: هر حقوقی قابل مذاکره است.
✅واقعیت: صرف نظر از قابلیت و مهارت شما در مذاکره، همه ی حقوق ها قابل مذاکره نیستند. برخی شرکت ها فرصت مذاکره می دهند، در حالی که برخی دیگر با ادبیات " همینی که هست" پیش می روند. چاره ی کار این است که زمان مناسب برای مذاکره محترمانه با کارفرمای جدید خود را بدانید.
صرفا به خاطر مذاکره کردن، درباره ی حقوق مذاکره نکنید. مذاکره ی موفق قبل از هر چیز بستگی به آگاهی کامل شما از بسته ی جبران خدمات و ارزش مهارت های شما در بازار دارد. باید به واقعیت بازار کار نیز توجه کنید. برخی صنایع نسبت به برخی دیگر برای مذاکره امکان بیشتری دارند.
به عنوان یک قانون کلی، در شرکت های کوچک امکان زیادی برای مذاکره خواهید داشت و می توانید تجربه ی زیادی کسب کنید.
❌باور غلط: در زندگی چیزهای زیادی مهم تر از پول وجود دارد.
✅واقعیت: این تصور اشتباه یکی از آن مواردی است که درست هست اما دقیق نیست. هیچ کس شک ندارد که پول به تنهایی برای اکثر مردم اصلی ترین عامل رضایت نیست. درست است که پول برای شما شادی نمی خرد، اما فقدان آن نیز باعث رضایت شما نمی شود.
حقوق صرفا درآمد لازم برای گذران زندگی نیست. برای اکثر مردم، کسب قدرت یکی از اصلی ترین دلایل برای اهمیت دادن به میزان حقوق است. حقوق ما نشان می دهد که بصورت فردی و در مقایسه با افراد شبیه خودمان چه عملکردی داریم. حقوق می تواند عامل غرور یا شرمندگی ما باشد.
❌باور غلط: به مذاکره اعتقاد ندارم، زیرا کار من گویای کیفیت بالای مهارت من است.
✅واقعیت: خب، کاش اینطور بود. بسیاری از مردم از مذاکره کردن خجالت می کشند، زیرا به اشتباه فکر می کنند که شرکت آنها را به دقت زیر نظر می گیرد و کار خوب آنها را بخودی خود تشخیص می دهد. متاسفانه شرکت لزوما به کسی که بهترین کار را انجام می دهد، پاداش نمی دهد. شرکت به افرادی پاداش می دهد که تصور کند بهترین کار را انجام می دهند. بله برای به حداکثر رساندن درآمد خود باید کار خوب ارائه دهید، اما اگر منتظر دریافت پاداش هستید، باید مطمئن شوید که شرکت از دستاوردهای شما باخبر است. نمی شود یک گوشه بنشینید و انتظار داشته باشید که شرکت بطور خودکار از تلاش های شما قدردانی کند.
افرادی که تصور می کنند شرکت زمان ترفیع یا افزایش حقوق، هوای آنها را خواهد داشت، فکر می کنند به تلاش هایشان نیز توجه می کند. متاسفانه اغلب این طور نیست. کارهای خوب شما ممکن است در میان انبوه کارها دیده نشود یا در میان کارهای خوب سایر همکاران قابل تشخیص نباشد. بنابراین، مجبورید ابتکار عمل به خرج داده و یک سخنگوی تهاجی برای منافع شخصی خود باشید. باید موفقیت ها و دستاوردهای خود را سالانه ثبت کنید. زیرا زمان افزایش حقوق، نظر مدیرتان نسبت به شما جهت تغییر حقوق تا اندازه زیادی به یادآوری دستاوردهای تان در طول سال بستگی دارد.
❌باور غلط: من می توانم با درخواست پول کمتر، شانس کار پیدا کردن را بالا ببرم.
✅واقعیت: باعث تعجب است که افراد زیادی این طرز فکر را باور دارند. کارفرمایان دنبال ارزان ترین فرد برای پر کردن جای خالی نیستند، آنها دنبال توانمندترین فرد هستند.
ارزان جلوه دادن خدمات و قابلیت برای شما بازتاب منفی دارد. هنگامی که مهارت های خود را کم تر از ارزش بازار نشان دهید، کارفرمایان غافلگیر می شوند. شاید نیت شما خوب باشد اما با قبول پیشنهاد حقوق کم، خودتان را در چشم کارفرما کوچک می کنید.
❌باور غلط: زمانی که ارزش خود را به شرکت ثابت کردم، حقوق من افزایش خواهد یافت و در موقعیت بهتری برای مذاکره خواهم بود.
✅واقعیت: مهمترین مذاکره ی شما با کارفرما در زمان اولین دریافتی حقوق تان است. دلیل اهمیت این حقوق آن است که تمام افزایش ها و پاداش ها در آینده درصدی از این مبلغ خواهد بود و درآمد آینده شما تا حد زیادی با توجه به حقوق مذاکره شده در بدو ورودتان به شرکت تعیین می گردد.
برخی فکر می کنند راه خروج از این تله، ترفیع است. قطعا افزایش حقوق با ترفیع، نسبت به افزایش حقوق سالانه بیشترخواهد بود، اما اغلب شرکت ها مایل به افزایش چشمگیر حقوق یک فرد بصورت جهشی نیستند. بیشترین میزان افزایش حقوق با ترفیع ۱۵ تا ۱۸ درصد بیش از حقوق قبلی شما است و یک افزایش عالی است، اما به سختی کفاف زندگی با سطح استاندارد بالاتر را می دهد. با اینکه می توانید شانس خود را با ترفیعات بهبود ببخشید، اما حقوق آغاز به کار شما موثرترین عامل در تعیین مقدار دریافتی در سال های آتی خواهد بود.